آستانه یاد

امام رضا (ع)

ای رضا ای هشتمین نور ولا 

                               عا شقم عاشق به درگا ه شما

دیده ام را دیده ای چون جوی خون

                               در درون سینه ام رد جنون

بی تماشای رخت عاشق شدم

                               من هوایی بودم و منطق شدم

بید مجنون از جمالت خم شده

                               یاس در عطر وجودت گم شده

بارگاهت خانه درماند گان

                               آستانت مامن واماندگان

ای رضا ای شاه بی مکر و ریا

                             من نمی دانم کمی سویم بیا

 رضاجان بیا و رضا کن مرا

                             بیا با خدا آشنا کن مرا

منم دست خالی و رویی سیاه

                            و شرمنده از کوله بار گناه

صائم كاشاني

چشمان تو

طواف گنبد
هر شب در خيال خويش
ضريحت را
با آب ديدگانم غبارروبى مى كنم
و با نسيم
كبوتران ضريحت را
در ديدگانم
مجسم مى كنم
و بر گنبد طلايى ضريح تو
طواف مى گذارم
چشم هايم شيدا
براى يك لحظه
يك ثانيه
حضور صميمى ات را
در ضريح ترسيم مى كند
و من
بى قرار مثل يك قطره حباب
رنگين ترين رؤيا و مجنون ترين مجنون
مى گردم
و از خطوط سبز تخيل
بر وادى عشق تو گام مى نهم
و در سفر به نزد تو
يا غريب الغربا!
حكايت هاى خسته جانم را بازگو مى كنم
و كبوتر ذهنم را
از حرم تنگناى خويش
بر وادى عشق تو رهسپار مى گردانم